ΟΙΚΟΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΕΜΠΟΡΩΝ & ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΜΕΣΩΝ

Αποστολή, Ρύθμιση, Αστική Ευθύνη
  • Συγγραφέας: Ε. Μαστρομανώλης
  • Διεύθυνση Σειράς: Ευ. Περάκης
  • Έκδοση: 2013
  • Σελίδες: 440
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Επιλέξτε την κατηγορία στην οποία ανήκετε
€40.00 Φυσικά πρόσωπα
€50.00 Νομικά πρόσωπα
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΟ ΚΑΛΑΘΙ

Περιγραφή


Η μονογραφία «Οίκοι αξιολόγησης εμπόρων & χρηματοπιστωτικών μέσων» εστιάζει στα εξαιρετικώς επίκαιρα και αδιερεύνητα εν πολλοίς νομικά ζητήματα της αποστολής, της ρύθμισης και της αστικής ευθύνης των οίκων αξιολόγησης.

Η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση των ετών 2007-2008 εξοικείωσε το ευρύτερο κοινό, περισσότερο σε δημοσιογραφική βάση, με το άγνωστο μέχρι τότε δεδομένο ότι υφίστανται και λειτουργούν οίκοι αξιολόγησης, φορείς δηλαδή επιφορτισμένοι με την εκτίμηση του αξιόχρεου των εμπόρων και των εκδοτών χρηματοπιστωτικών μέσων.

Οι οίκοι αξιολόγησης είναι δημιούργημα της αμερικανικής κεφαλαιαγοράς, έστω και αν οι κρίσεις τους «εξάγονται» και σε άλλες δικαιοδοσίες, όπως την ενωσιακή. Οι σημαντικότεροι σε εμβέλεια οίκοι αξιολόγησης διατηρούν τουλάχιστον την κύρια εγκατάστασή τους στις ΗΠΑ, έτσι η ρύθμισή τους εκεί είναι πληρέστερη και αρχαιότερη. Το ίδιο συμβαίνει και με την πρόβλεψη της αστικής τους ευθύνης που στις ΗΠΑ γνώρισε αλλεπάλληλα στάδια εξέλιξης, αρχής γενομένης από τη δεκαετία του 1960. Ο ενωσιακός νομοθέτης ακολούθησε με υστέρηση, και μάλλον αμυντικά, ώστε να αναχαιτίσει την αθρόα χρήση στο ενωσιακό έδαφος αμερικανικής προέλευσης αξιολογήσεων εμπόρων και χρεών, ιδιωτικών και δημοσίων. Έτσι, η διερεύνηση της αμερικανικής θεωρίας και νομολογίας γύρω από την υπόσταση και τη δραστηριότητα των οίκων αξιολόγησης καθίσταται επιβεβλημένη.

Η μονογραφία «Οίκοι αξιολόγησης εμπόρων & χρηματοπιστωτικών μέσων» διαρθρώνεται σε πέντε κεφάλαια: α) Η αξιολόγηση εμπόρων και εκδοτών χρηματοπιστωτικών μέσων: οικονομική λειτουργία, συντεταγμένες, φορείς, β) οίκοι αξιολόγησης και ρύθμιση στις έννομες τάξεις της ΕΕ και των ΗΠΑ, γ) οι οίκοι αξιολόγησης ενώπιον των δικαστηρίων, δ) οίκοι αξιολόγησης και άλλοι «πυλωροί» (ελεγκτές, οικονομικοί αναλυτές), και ε) η αστική ευθύνη των οίκων αξιολόγησης στην ενωσιακή και στην ελληνική έννομη τάξη. To έργο εμπλουτίζεται με παράρτημα νομοθεσίας των ΗΠΑ για τους οίκους αξιολόγησης, βιβλιογραφία και αλφαβητικό ευρετήριο.

Σχετικά έργα


Περιεχόμενα


ΕΙΣΑΓΩΓΗ  
ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ  
1 
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ  
Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΜΠΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΚΔΟΤΩΝ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΜΕΣΩΝ: ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ, ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΕΣ, ΦΟΡΕΙΣ  
Α. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ: ΓΕΝΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΚΑΤΑΒΟΛΕΣ Σελ. 11
Β. Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΚΑΙ ΓΕΝΕΣΙΟΥΡΓΕΣ ΤΗΣ ΑΙΤΙΕΣ Σελ. 14
Ι. Το πληροφοριακό έλλειμμα και η «απο-διαμεσολάβηση» Σελ. 14
1. Χαλάρωση του νομικού και οικονομικού δεσμού χρηματοδότη-χρηματοδοτούμενουΣελ. 14
2. Απουσία διαπραγματεύσεων Σελ. 15
3. Κλιμάκωση και διακύμανση των επιπέδων πιστωτικού κινδύνου Σελ. 16
4. Συμμετοχή τρίτων διαμεσολαβητώνΣελ. 16
ΙΙ. Η τιτλοποίηση απαιτήσεωνΣελ. 17
1. ΓενικάΣελ. 17
2. «Κλιμακωτή ροή πληρωμών» και «οικοδόμηση σειρών τίτλων» διαφορετικής εξοφλητικής προτεραιότηταςΣελ. 18
ΙΙΙ. Εναλλακτικοί μηχανισμοί ενημέρωσηςΣελ. 20
Γ. ΟΙ ΟΙΚΟΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΩΣ ΦΟΡΕΙΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΤΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣΣελ. 21
Ι. Χαρακτηριστικά των οίκων αξιολόγησης και οικονομική στάθμιση της λειτουργίας τουςΣελ. 21
1. Τεχνογνωσία, εμπειρία και αναλυτικές δεξιότητεςΣελ. 23
2. Συνοχή των κριτηρίων αξιολόγησης και τυποποίηση μεθοδολογίας Σελ. 24
3. Ανεξαρτησία της κρίσης και «καλή φήμη» των ΟΑΣελ. 24
ΙΙ. Η σύγκρουση συμφερόντωνΣελ. 26
Δ. ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ: ΣΤΑΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΠΙΣΤΩΤΙΚΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣελ. 30
Ι. Ορολογικές διακρίσεις σχετικά με τον πιστωτικό κίνδυνο και οι συνισταμένες αυτού: «αθέτηση» και «ζημία»Σελ. 30
ΙΙ. Αθέτηση συμβατικής υποχρέωσηςΣελ. 31
ΙΙΙ. Επέλευση οικονομικής ζημίας λόγω αθέτησης συμβατικής υποχρέωσηςΣελ. 34
Ε. Η ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ: ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ, «ΔΕΟΝ» ΚΑΙ «ΕΙΝΑΙ»Σελ. 40
Ι. Θετική και αρνητική οριοθέτηση της υπηρεσίας αξιολόγησηςΣελ. 40
1. Πρόβλεψη και δυνητικός χαρακτήραςΣελ. 42
2. Σύνδεση με χρονικό διάστημα αναφοράςΣελ. 42
3. Θεμελίωση σε στατιστικά στοιχεία του παρελθόντοςΣελ. 43
4. Επαλήθευση εκ των υστέρωνΣελ. 43
5. Θεματικός περιορισμός κρίσης Σελ. 44
6. Χρήση συστήματος κατάταξης σε αξιολογικές κατηγορίες Σελ. 44
7. Σχετικότητα κρίσηςΣελ. 46
8. Αυτοτελές πληροφοριακό περιεχόμενοΣελ. 47
9. Κρίση χωρίς υποχρεωτική διεξαγωγή νομικού και οικονομικού ελέγχουΣελ. 47
10. Εφαρμογή μεθοδολογιών και χρήση ποσοτικών δεδομένων Σελ. 48
11. Υποκειμενική διάσταση της κρίσης περί πιστωτικού κινδύνουΣελ. 48
12. Η αξιολόγηση ως παράγοντας διαμόρφωσης επενδυτικών αποφάσεωνΣελ. 49
ΙΙ. Το «δέον» και το «είναι»Σελ. 50
ΣΤ. Η ΑΝΟΔΟΣ ΚΑΙ Η ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΚΙΝΗΤΡΟΥ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΦΗΜΗΣ ΤΩΝ ΟΑ (ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ "REPUTATIONAL DAMAGE")Σελ. 53
Ι. Η θέση της θεωρίας: κίνητρο διατήρησης της φήμης των ΟΑ Σελ. 53
ΙΙ. Η αντίρρηση: οικονομική στάθμιση κόστους και οφέλους των ΟΑ (συνθήκες προσφοράς των υπηρεσιών αξιολόγησης) Σελ. 55
III. Συμβολή στην περαιτέρω αποδυνάμωση της θεωρίας: νέες συνθήκες ζήτησης των υπηρεσιών αξιολόγησηςΣελ. 57
IV. Η αναίρεση της θεωρίας περί διατήρησης της φήμης των ΟΑ στην πράξη: ελαττωματικές αξιολογήσεις πριν και μετά την χρηματοπιστωτική κρίση 2007-2008 Σελ. 61
Z. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΣελ. 63
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ  
ΟΙΚΟΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΚΑΙ ΡΥΘΜΙΣΗ ΣΤΙΣ ΕΝΝΟΜΕΣ ΤΑΞΕΙΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ Η.Π.Α.  
Α. Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΟΑ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΜΕΣΩΝ ΚΑΙ Η ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΗΣ ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ Σελ. 65
Ι. Ο ρόλος των ΟΑ και το αίτημα ρύθμισης της δομής και της λειτουργίας τους Σελ. 65
ΙΙ. Εναλλακτικά ρυθμιστικά σχήματα : πλεονεκτήματα και περιορισμοίΣελ. 68
IΙΙ. Ειδικότερα: η ρύθμιση της σύγκρουσης συμφερόντωνΣελ. 72
IV. Η ρύθμιση εν όψει της υποχρεωτικής εκ του νόμου χρήσης των αξιολογήσεωνΣελ. 74
Β. Η ΗΠΙΑ ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΩΝ ΟΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΚΩΔΙΚΑ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ ΤΗΣ IOSCOΣελ. 75
Γ. Η ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΩΝ ΟΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗΣελ. 78
Ι. Νομοθετική ιστορία: η έκθεση τεχνικής συνδρομής και η δεύτερη μελέτη της CESR προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Σελ. 78
II. H Ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής του 2006 ως προάγγελος των νομοθετικών εξελίξεωνΣελ. 81
ΙΙΙ. Η θέσπιση αυστηρών κανόνων θετικού δικαίου από τους Κανονισμούς 1060/2009, 513/2011 και CRA IIIΣελ. 83
1. Προαπαιτούμενα για την ανάπτυξη δράσης των ΟΑ: εγγραφή στο Μητρώο ΟΑ, η «προσυπογραφή» αξιολογήσεων και η «πιστοποίηση βάσει ισοδυναμίας» ΟΑΣελ. 88
2. Οι παράμετροι της λειτουργίας των ΟΑΣελ. 90
2.1. Μεθοδολογία και δεδομέναΣελ. 90
2.2. Συγκρούσεις συμφερόντωνΣελ. 92
2.3. Εταιρική διακυβέρνησηΣελ. 95
3. Τα ελλείμματα και οι αναμενόμενες συνέπειες θέσης σε εφαρμογή του καθεστώτος που εισήγαγε ο ΚανονισμόςΣελ. 96
4. Οι καινοτομίες του πρώτου τροποποιητικού Κανονισμού (513/2011, "CRA II") Σελ. 99
5. Οι «δομικές» καινοτομίες του δεύτερου τροποποιητικού Κανονισμού ("CRA III")Σελ. 101
5.1. Κανονιστική απαγκίστρωση από τις αξιολογήσειςΣελ. 102
5.2. Ενδυνάμωση του ανταγωνισμού ανάμεσα στους ΟΑ Σελ. 103
Δ. Η χρήση των διαβαθμίσεων στην προληπτική τραπεζική εποπτεία ως αντιπροσωπευτικό παράδειγμα ενωσιακής «ρυθμιστικής άδειας» προς τους ΟΑ Σελ. 105
Ι. Στάθμιση κινδύνων που συνδέονται με στοιχεία του ενεργητικού και κεφαλαιακή επάρκειαΣελ. 105
ΙΙ. Στάθμιση κινδύνων από θέσεις τιτλοποίησης (απλής και σύνθετης) και κεφαλαιακή επάρκειαΣελ. 109
Ε. ΟΑ ΚΑΙ ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΙΣ Η.Π.Α.Σελ. 112
Ι. Τα υποκείμενα της ρύθμισης: από τους ΟΑΠΙ στους ΕΑΟΣΑΠΙ Σελ. 112
ΙΙ. Η Credit Rating Agency Reform Act 2006: πρώτη απόπειρα ρύθμισηςΣελ. 113
III. Η ρύθμιση μετά την χρηματοπιστωτική κρίση 2007-2008 από την Dodd-Frank Act 2010 Σελ. 115
1. Συμβολή στη χάραξη της έννοιας και των ορίων των δραστηριοτήτων αξιολόγησης Σελ. 116
2. Τομή όσον αφορά τη ρύθμιση του ζητήματος της αστικής ευθύνης των ΕΑΟΣΑΠΙ Σελ. 117
3. Καινοτομίες όσον αφορά τη μείωση της κανονιστικής εξάρτησης από τις αξιολογήσειςΣελ. 120
4. Συνεισφορά στην επέκταση της εποπτείας και διαφάνειας κατά την παροχή των υπηρεσιών αξιολόγησηςΣελ. 122
ΣΤ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Σελ. 124
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ  
ΟΙ ΟΙΚΟΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ  
Α. ΤΑ ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΔΙΑΦΟΡΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΝΟΜΙΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣΣελ. 127
Ι. Εισαγωγικές παρατηρήσειςΣελ. 127
ΙΙ. Η ταυτότητα των διαδίκωνΣελ. 128
ΙΙΙ. Οι προτεινόμενες νομικές βάσεις: κανόνες ομοσπονδιακού και πολιτειακού δικαίου των Η.Π.Α.Σελ. 129
1. ΠρολεγόμεναΣελ. 129
2. Οι αξιολογήσεις ως παράμετρος «ουσιώδους» ανακρίβειας ή παράλειψης ανακοίνωσης σύμφωνα με το ομοσπονδιακό δίκαιο κεφαλαιαγοράς των Η.Π.Α.Σελ. 131
3. Οι συντεταγμένες των αξιολογήσεων και η σημασία τους για τη συνδρομή «ουσιώδους» ελαττώματος ή έλλειψηςΣελ. 136
3.1. Το «ειδικό αντικείμενο» της αξιολόγησηςΣελ. 136
3.2. Η χρονική αναφορά του πληροφοριακού υποβάθρου της αξιολόγησηςΣελ. 137
3.3. Η πληροφοριακή σημασία της αξιολόγησης Σελ. 137
3.4. Η διαδικασία και οι παραδοχέςΣελ. 138
3.5. Η σύγκρουση συμφερόντωνΣελ. 138
3.6. Οι απαλλακτικές ρήτρες ("disclaimers") Σελ. 139
Β. ΟΙ ΚΑΤ' ΙΔΙΑΝ ΝΟΜΙΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΑΙΑΓΟΡΑΣ Σελ. 140
Ι. 'Αρθρα 11 και 12 (a) 2 της Securities Act 1933Σελ. 140
1. Η ενεργητική νομιμοποίησηΣελ. 140
2. Η παθητική νομιμοποίησηΣελ. 141
3. Ο ΟΑ ως οιονεί ανάδοχοςΣελ. 142
ΙΙ. Εναλλακτική βάση ευθύνης: το άρθρο 15 της Securities Act 1933 Σελ. 146
III. Η ελαττωματική αξιολόγηση κινητών αξιών ως χειραγώγηση αγοράς Σελ. 148
1. Η γνώση του (ανακριβώς) δηλούντος ή παραλείποντος την ανακοίνωση ("scienter")Σελ. 150
2. Η επιρροή της πράξης ή παράλειψης του εναγομένου στην απόφαση του ενάγοντος ("reliance") (= αιτιώδης συνάφεια)Σελ. 152
3. Το καθήκον ανακοίνωσης στοιχείων και πληροφοριών από τον εναγόμενο ("duty to disclose") Σελ. 153
ΙV. Οι ΟΑ ως αναγκαίοι ομόδικοι: πρόσφορη δικονομική διέξοδος;Σελ. 154
Γ. Η ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΩΣ ΙΔΙΑΖΟΥΣΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΑΔΙΚΟΠΡΑΚΤΙΚΗΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΒΑΣΗΣ ("NEGLIGENT MISREPRESENTATION") Σελ. 156
1. Παροχή πληροφοριών προς καθοδήγηση και όφελος τρίτων, στα πλαίσια άσκησης επιχείρησης ή επαγγέλματος ή συναλλαγής που συνεπάγεται οικονομικό όφελος για τον παρέχοντα τις πληροφορίεςΣελ. 159
2. Η γνώση του παρέχοντος τις πληροφορίες όσον αφορά τον κύκλο προσώπων προς καθοδήγηση και όφελος των οποίων αυτές παρέχονται Σελ. 159
3. H έλλειψη ακρίβειας της πληροφορίας και η παράλειψη ανακοίνωσης πληροφοριώνΣελ. 162
4. H ενδιάθετη κατάσταση του παρέχοντος τις πληροφορίες Σελ. 162
5. Η δικαιολογημένη, και αναμενόμενη από τον παρέχοντα τις πληροφορίες και την καθοδήγηση, επιρροή στους αποδέκτες των πληροφοριώνΣελ. 163
6. Η αιτιώδης πρόκληση ζημίας λόγω της έλλειψης ακρίβειας της πληροφορίας ή της παράλειψης πληροφορίαςΣελ. 164
Δ. Η «ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ» ΑΝΑΜΙΞΗ ΣΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ: ΣΥΝΑΥΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΑΔΙΚΟΠΡΑΞΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΒΑΣΗ ΜΕ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΥΠΕΡ ΤΡΙΤΟΥΣελ. 164
Ε. Ο ΑΞΙΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΣ ΩΣ ΕΝΑΓΩΝ Σελ. 167
ΣΤ. Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΩΣ ΚΡΙΣΗ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΗ, ΚΥΜΑΙΝΟΜΕΝΗΣ ΒΑΡΥΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΠΕΝΔΥΤΗ ΣΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑΣΣελ. 176
Ζ. ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΟΑ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ;Σελ. 180
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ  
ΟΙΚΟΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ «ΠΥΛΩΡΟΙ» (ΕΛΕΓΚΤΕΣ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΙ ΑΝΑΛΥΤΕΣ)  
Α. ΓΕΝΙΚΑ: Η ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΣΥΓΚΡΙΣΗΣΣελ. 181
Β. Η ΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΦΟΡΕΙΣ ΑΥΤΗΣ Σελ. 183
Ι. Καταβολές και εξέλιξη της ελεγκτικής και κοινές συνισταμένες με την υπηρεσία αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας Σελ. 183
ΙΙ. Το αντικείμενο του ελέγχου, οι περιορισμοί του και η διάσταση της παραμετροποίησηςΣελ. 188
1. Το αντικείμενο του ελέγχουΣελ. 188
2. Οι περιορισμοί του ελέγχουΣελ. 189
3. Η παραμετροποίηση του ελέγχουΣελ. 192
4. Η επιμέλεια του ελεγκτήΣελ. 193
Γ. ΑΣΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΕΛΕΓΚΤΩΝ: ΔΙΚΑΙΟΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΩΝ ΚΑΘΕΣΤΩΤΩΝΣελ. 194
Ι. Η δημόσια λειτουργία του ελεγκτή: δικαιοπολιτική αναγκαιότητα της τριτενέργειας και όρια αυτήςΣελ. 194
ΙΙ. Παράμετροι περιορισμού της ελεγκτικής ευθύνης στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής ΈνωσηςΣελ. 198
ΙΙΙ. Η συνύπαρξη παράλληλων καθεστώτων ευθύνης στο παράδειγμα του ελληνικού δικαίουΣελ. 200
IV. Νομικές βάσεις από το ομοσπονδιακό δίκαιο κεφαλαιαγοράς των Η.Π.Α.: ο ελεγκτής ως αυτουργός και ως συναυτουργός/συνεργόςΣελ. 202
1. O ελεγκτής ως αυτουργόςΣελ. 202
2. Ο ελεγκτής ως συναυτουργός ή συνεργόςΣελ. 204
V. Νομικές βάσεις από το πολιτειακό δίκαιο των Η.Π.Α.: τομή στο ζήτημα της ειδικής επαγγελματικής ευθύνης των ελεγκτών έναντι τρίτωνΣελ. 206
1. Γενικά: η συνεισφορά της αμερικανικής νομολογίας Σελ. 206
2. Πρώτη ομάδα αποφάσεων: θεμελίωση ευθύνης σε σύμβαση με αντισυμβαλλόμενο τον ενάγοντα («χρήστη» των ελεγκτικών πορισμάτων) ή σε σύμβαση που αναπτύσσει προστατευτική ενέργεια υπέρ αυτούΣελ. 208
3. Δεύτερη ομάδα αποφάσεων: θεμελίωση ευθύνης με βάση την «πραγματική και αντικειμενική» πρόβλεψη του ελεγκτή αναφορικά με τον κύκλο των επωφελουμένων από την κρίση του προσώπωνΣελ. 210
4. Τρίτη ομάδα αποφάσεων: θεμελίωση ευθύνης με βάση την «εύλογη» πρόβλεψη του ελεγκτή αναφορικά με τον κύκλο των επωφελουμένων από την κρίση του προσώπωνΣελ. 213
VI. Οι ελεγκτικές υποχρεώσεις και η ενοποίηση της ελεγκτικής ευθύνης κατά το παράδειγμα του γαλλικού δικαίουΣελ. 214
1. Ενοποιημένη προσέγγιση για τον ελεγχόμενο και για τρίτουςΣελ. 214
2. H συνεισφορά της γαλλικής σχολής στο ζήτημα της ελεγκτικής ευθύνης Σελ. 215
3. Η υποχρέωση «συμπεριφοράς» του ελεγκτή Σελ. 215
4. Ο προσωπικός χαρακτήρας της ελεγκτικής ευθύνηςΣελ. 217
Δ. ΚΟΙΝΕΣ ΣΥΝΙΣΤΑΜΕΝΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΠΙΣΤΟΛΗΠΤΙΚΗΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣΣελ. 218
1. Αντικείμενο και συναλλακτική δομή των υπηρεσιών Σελ. 219
2. Αποτελεσματικότητα πληροφόρησηςΣελ. 220
3. Αντικειμενικότητα οικονομικής ανάλυσηςΣελ. 220
Ε. Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΩΣ «ΠΑΡΕΠΟΜΕΝΗ» ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΚΑΙ ΩΣ ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗΣ ΣΥΣΤΑΣΗΣ Σελ. 221
1. Επενδυτική υπηρεσίαΣελ. 222
2. Επενδυτική σύστασηΣελ. 224
ΣΤ. ΑΣΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΑΝΑΛΥΤΩΝΣελ. 225
1. Ενδοσυμβατική ευθύνηΣελ. 225
2. Αδικοπρακτική ευθύνηΣελ. 226
Ζ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ; Σελ. 227
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΜΠΤΟ  
Η ΑΣΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΟΙΚΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΝΩΣΙΑΚΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΝΝΟΜΗ ΤΑΞΗ  
Α. ΤΟ ΠΡΟΚΡΙΜΑΤΙΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ: ΡΥΘΜΙΣΗ Ή/ΚΑΙ ΑΣΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΟΑ; Σελ. 231
Ι. Η αναγκαιότητα του καθεστώτος της αστικής ευθύνηςΣελ. 231
ΙΙ. Μορφή αστικής ευθύνης;Σελ. 236
Β. Η ΠΑΡΕΚΒΑΣΗ: ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΩΣ ΟΡΙΟ ΤΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΟΑΣελ. 238
Ι. Γενικές επισημάνσεις και η ελευθερία του λόγου στο δίκαιο των Η.Π.Α.Σελ. 238
ΙΙ. Το πεδίο και ο περιορισμός της συνταγματικής προστασίας της ελεύθερης γνώμης στο ελληνικό δίκαιοΣελ. 240
ΙΙΙ. Η αξιολόγηση ως γνώμη άξια νομοθετικής ρύθμισης Σελ. 242
Γ. Η ΤΥΠΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΩΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑΣελ. 245
Δ. ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΟΑ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΑΞΙΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΥΣελ. 248
Ι. Δικαιοπρακτική βάση: ο ΟΑ ως παρέχων υπηρεσίες προς τον αξιολογούμενο («με εντολή»)Σελ. 249
ΙΙ. Αξιολόγηση «χωρίς εντολή»: ο ΟΑ ως διοικητής αλλοτρίωνΣελ. 253
ΙΙΙ. Αξιολόγηση «χωρίς εντολή»: ο ΟΑ αδικοπρακτών Σελ. 255
Ε. ΕΥΘΥΝΗ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΕΠΕΝΔΥΤΩΝΣελ. 257
Ι. Η δικαιοπρακτική βάση : ΟΑ ως υποσχόμενος υπέρ τρίτων επενδυτών Σελ. 257
ΙΙ. Η ειδική ex lege ευθύνη των ΟΑ σύμφωνα με τον CRA IIIΣελ. 261
1. Η συμβολή της διάταξης του άρθρου 35α στην καθιέρωση συστήματος ευθύνης έναντι του επενδυτήΣελ. 261
2. Οι συνισταμένες της ex lege ευθύνης των ΟΑΣελ. 263
2.1. Tο παράνομοΣελ. 263
2.2. Η υπαιτιότηταΣελ. 265
2.3. Οι λοιπές συνισταμένες: αιτιώδης συνάφεια και λοιπές συνισταμένες ρυθμιζόμενες δια παραπομπής στο εκάστοτε εφαρμοστέο δίκαιοΣελ. 266
ΙΙΙ. O OA ως συμπράττων στην κατάρτιση ενημερωτικού δελτίου Σελ. 267
1. Η ratio της ευθύνηςΣελ. 267
2. Η αξιολόγηση ως περιεχόμενο του ενημερωτικού δελτίουΣελ. 268
3. Η μορφή ένταξης της αξιολόγησης στο ενημερωτικό δελτίοΣελ. 270
4. Ευθύνη ΟΑ από το ενημερωτικό δελτίο: χαρακτηριστικά και συνισταμένεςΣελ. 272
4.1. ΧαρακτηριστικάΣελ. 272
4.2. Παράνομο και υπαιτιότηταΣελ. 273
4.3. Αιτιώδης συνάφειαΣελ. 276
4.4. 'Αρθρο 35α CRA III vs. άρθρο 25 Ν 3401/2005: συγκριτική αποτίμησηΣελ. 278
IV. Ο ΟΑ «οιονεί ανάδοχος» στη δημόσια διάθεση χρηματοπιστωτικών μέσων;Σελ. 279
1. ΓενικάΣελ. 279
2. Κοινές ιδιότητες και δογματική βάση ευθύνης έναντι τρίτωνΣελ. 280
3. Η διάκριση: εύρος λειτουργίας «πυλωρού» και θέση στην κεφαλαιαγοράΣελ. 281
V. Ο ΟΑ αδικοπρακτών στην πρωτογενή και δευτερογενή αγορά χρηματοπιστωτικών μέσων Σελ. 283
1. Το παράνομοΣελ. 284
2. Η υπαιτιότηταΣελ. 290
3. Η αιτιώδης συνάφειαΣελ. 291
4. Οι απαλλακτικές ρήτρεςΣελ. 295
5. Ευθύνη περισσοτέρωνΣελ. 298
6. Εφαρμοστέο δίκαιο, δωσιδικίαΣελ. 301
VI. Ο ΟΑ ως παρέχων υπηρεσίες σε «καταναλωτές» επενδυτές Σελ. 302
1. Συρροή με τις λοιπές μορφές ευθύνης των ΟΑΣελ. 302
2. Ο επενδυτής σε αξιολογηθέντα χρηματοπιστωτικά μέσα ως καταναλωτής Σελ. 303
3. Παράνομο και υπαιτιότηταΣελ. 305
4. Τα οφέλη της επίκλησης του άρθρου 8 Ν 2251/1994Σελ. 306
ΣΤ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΣελ. 306
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ - ΕΠΙΜΕΤΡΟ  
309 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ  
I. CREDIT RATING AGENCY REFORM ACT OF 2006 (CRARA)Σελ. 315
II. TITLE IX, SUBTITLE C OF THE DODD-FRANK WALL STREET REFORM AND CONSUMER PROTECTION ACTΣελ. 329
III. SECTION 15E OF THE SECURITIES EXCHANGE ACT OF 1934 (ΟΠΩΣ ΙΣΧΥΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ CRARA ΚΑΙ ΤΗΝ DODD-FRANK ACT 2010)Σελ. 349
IV. SECURITIES EXCHANGE ACT OF 1934, RULES 17g-1 - 17g-7Σελ. 369
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣελ. 383
ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟΣελ. 415




Παρακαλώ περιμένετε...

loading
 
Ερώτηση Ασφαλείας: Επιλέξτε μία σημαντική για εσάς ημερομηνία

Σημειώστε την ημερομηνία που θα επιλέξετε, σε περίπτωση που σας ζητηθεί στο μέλλον από το σύστημα για λόγους ασφαλείας.

Επιβεβαιώστε τον λογαριασμό σας

Παρακαλώ συμπληρώστε την σημαντική για εσάς ημερομηνία που έχετε καταχωρίσει ως ερώτηση ασφαλείας.